Kabała

 Malkuth (Królestwo, Panowanie), sefira położona symetrycznie względem Kether, której Boskie Imię to Adonaj – . Ostatnie naczynie Boga i środek, dzięki któremu pozostałe sfiry urzeczywistniają swój potencjał. Jest sferą Ziemi, materii i fizycznego ciała, królestwem fizyczności.

 Tifereth (Piękno, Harmonia, Ozdoba), sfera Słońca, promieniującego ciepłem na ludzi, zwierzęta i uprawy, ożywiającą łaskawością Chesed, ale również smagająca je i wysuszająca niszczącą srogością Geburah. Boskie Imię to Elohim – . Reprezentuje stan harmonii pomiędzy sfirami.

 Kether (Korona, Jedność), Boskie Imię: Jestem, Który Jestem – . Jest czystą, niepodzielną istotą, wolą Stwórcy, poprzedzającą wszelkie stworzenie. To pierwsza sefira, która zawiera wszystko, co było, jest i będzie. Jest miejscem pierwszej emanacji i ostatecznego powrotu.

Jądrem ezoterycznych nauk tarota jest kabała, kabały zaś - Drzewo Życia ukazujące proces emanacji Bożej Istoty, ukształtowane z 10 sefir (hipostaz, emanacji) połączonych 22 „mistycznymi ścieżkami" wzajemnych wpływów i oddziaływań.

Dwadzieścia dwa alegoryczne obrazy Wielkich Wtajemniczeń, powiązane z 22 literami hebrajskiego alfabetu, przekazują swoistą definicję sytuacji egzystencjonalnej, obrazują duchowość, obejmującą pełny wszechświat, wyznaczony literami i ścieżkami Drzewa Życia. To liczba 22 wszechrzeczy.

Tarot jest narzędziem, służącym do przepowiadania przyszłości i zawiera w sobie rozmaite treści. Z grubsza rzecz biorąc istnieją cztery sposoby czytania tarota. Korelują one z jego czterema podstawowymi funkcjami:

Karta pracy. Tu jest cieszący się wzięciem rzemieślnik, który dzień w dzień siedzi przy warsztacie, wykonując zamówienia, zlecane przez klientów, którzy zawitali do warsztatu zwabieni jego umiejętnościami. Jego imię znaczy dokładnie to samo, co najlepszy w swojej klasie. Ma takie wzięcie, iż ledwie nadąża z wykonywaniem zamówień. Dlatego też ludzie płaca mu ile zażąda, on zaś przyjmuje włącznie najbardziej prestiżowe zamówienia.

Paradoksalny aspekt materialnego zabezpieczenia; sytuacja, w której człowiek, o którego dotąd dbano i chroniono, jest jak obosieczny miecz. Wszystko wygląda jak idylla, dopóki nie przyjrzymy się, jakim brzemieniem dla człowieka może być dobrobyt i presja ważnych decyzji, jakie należy podejmować, odpowiedzialność wobec osób, których los zależy od nas czy wobec pracowników, nawet najtrudniejsze decyzje w okresie stabilizacji.

Tradycyjnie była przedstawiana jako wdowa, stara kobieta, rozwódka, a więc kobieta, której nie zechce żaden mężczyzna. Obecnie jest wzorem samowystarczalności, niezależności i wybitnej inteligencji. Często jej oczekiwania i wymagania są bardzo wysokie za sprawą jej subtelnej wrażliwości, przez co jej otoczenie może widzieć w niej osobę zbyt skorą do krytyki; osobę, którą trudno zadowolić.

Symbolizuje łączność między dwoma obozami, posłańca, emisariusza, któremu polecono wiernie przekazać słowa jednej strony drugiej. Ta rola sprawia, iż nie uważamy go za służącego a raczej za dyplomatę, ułatwiającego trudne negocjacje, nierzadko prowadzone w trudnych warunkach. Odgrywa rolę oczu i uszu swojego pana; z tego też powodu bywa nazywany Strażnikiem. Nawet królowie są bezsilni, jeśli zechce on skorzystać z dostępu do drażliwych informacji dla własnej korzyści, o czym świadczy jego drugie imię – Szpieg.